Geçtiğimiz sezon boyunca Takımımıza en fazla katkıyı veren yerli oyuncuların başında geliyordu Cevher ve Engin. Bu ikili bugün açıklanan Dünya Şampiyonası Aday Kadrosu'nda da kendilerine yer bularak, hakettiklerini aldılar.Efes Pilsen'de ve İtalya'da istediği dakikaları alamayan Engin için çok iyi bir şanstık, ki kendisi de bu şansı iyi kullandı. Çok iyi bir sezon geçirdi ve 2006'dan sonra bu Dünya Şampiyonası öncesi de Milli Takım aday kadrosunda yer almayı başardı.
Cevher ise bundan önce genelde B Milli Takım kadrolarında bulunuyordu. Bu kez A Milli Takım kadrosuna da alınmış. Her ne kadar 12 kişilik nihai kadroda yer almayacağı düşünülse de, bir sakatlık veya aşırı formsuzluk halinde Cevher uzun rotasyonunda düşünülecek ilk isim olacak. Bu tür önemli bir turnuva öncesi bu konum bile önemli elbette.
İki oyuncumuza da tebrikler bu başarılarından dolayı. Hem Milli Takım kampında, hem Dünya Şampiyonası'nda ve takımımızdan ayrılacaklarsa -bu konuda net bir sonuç yok ikisi hakkında da- bundan sonra ki basketbol yaşamlarında başarılar ayrıca...
Bu duygusal girişi geçtikten sonra biraz da maçtan konuşalım. İlk periyot sonunda 6/9 üçlük isabeti tutturan ve bu yüksek şut yüzdesi sayesinde suni bir fark yaratan Telekom ilk 10 dakikayı 30-16 önde kapadı. Ancak maçın kalan 3 periyotunda sırasıyla 14-18-11 sayı atabildiler. Şuta dayalı oynayan Telekom, bizim savunmamızdaki seviyenin yükselmesiyle ve onların şutlardaki şansının devam etmemesiyle darbe yedikçe yedi. Telekom'u savunmada durdurmak yetmezdi tabii, bir de hücumda etkili olmak lazımdı. Ki biz de 16 sayı ile biten ilk periyot sonrası daha derli toplu mücadele ettik hücumda.
Evet, Brad Newley de takımdan ayrıldı. Sezon boyunca en faydalı oyuncularımızdan biriydi. Sadece işini yapan, iyi bir profesyoneldi. İtalya'dan teklifler varmış ve değerlendirmek istemiş. Sonuna kadar hakkı. Herşey için teşekkürler Brad Newley, seni izlemek gerçekten keyifliydi.
Tribünden başlamak lazım bu yazıya. Akatlar açıldığından bu yana ilk kez bir Fenerbahçe derbisini bu kadar sessiz sedasız oynadık. Üst katın boş olduğu, alt katta dahi boşlukların gözüktüğü, taraftar sayısının Galatasaray derbisinin yarısı kadar dahi olmadığı bir derbi beklemiyordum kesinlikle. Maç saatinin 13:00 olarak belirlenmesi mi, taraftarın tribünü doldurduğu hemen her maçta hüsrana uğraması mı veya başka sebepler mi salonun boş kalmasına neden oldu bilmiyorum. İçimden bir ses, insanların futbol takımına küsüp, bunun acısını basketbol takımını yalnız bırakarak çıkardığını söylüyor. Doğru veya yanlış bir tahmin, bilemem. Yine de bugün kü tribünün beklenenin çok altında kaldığı bir gerçek. Tabii ki gidenlerin ayaklarına, boğazlarına sağlık demeyi es geçmeyelim.
Üçüncü çeyreğin başında ise iki takım da hücumda fazla etkili değildi. Periyotun ilk 3 dakikasında bizim sadece bir ikiliğimiz, onların ise bir üçlüğü vardı. Bu periyotta kiliti açan basketler ise Cevher ve Muratcan'ın arka arkaya attığı isabetli üçlükler oldu. 50-45 olan skor bir anda 56-45'e geldi ve ibre bize döndü. Her ne kadar alınan moladan sonra Fenerbahçe skoru 58-52'ye getirse de, periyotun son dakikalarında iyi mücadele edip son periyota 62-53 önde girdik. Bu periyotta da 10 sayı ile önemli katkı veren Cevher, 3 periyot sonunda toplamda 22 sayıya ulaşmış oldu.
Takımımız böylece üçüncü kez üst üste Fenerbahçe'yi Akatlar'da 15+ sayı farkla yenmiş oldu.